znaczenie digitalizacji

znaczenie digitalizacji

W wielu krajach jest prowadzona na szeroką skalę digitalizacja obiektów dziedzictwa kulturowego rozumiana jako proces tworzenia ich cyfrowych kopii. Jej celem jest przede wszystkim udostępnianie tych kopii, ale również ich długotrwałe (wieczyste) przechowywanie jako forma zabezpieczania dziedzictwa kulturowego dla przyszłych pokoleń.
Znaczenie digitalizacji dla zwiększenia dostępu do dóbr kultury wzrosło z rozwojem sieci teleinformatycznych, bowiem wiele zasobów cyfrowych stało się dostępnych on-line, a więc szybko i łatwo, a często także bezpłatnie. Jednocześnie dostęp do dziedzictwa kulturowego koresponduje z formułowanymi celami z zakresu edukacji, i to nie tylko edukacji młodzieży, ale również szerokiego społeczeństwa. Digitalizacja dziedzictwa kulturowego jest przedmiotem zainteresowania UNESCO, a także jest wspierana przez Unię Europejską, formułującą w ramach inicjatywy i2010 m.in. ideę europejskiej biblioteki cyfrowej i odpowiednie zalecenia dla rządów.
Skala podejmowanych działań w zakresie digitalizacji dóbr kultury zmusza niejako do wprowadzania pewnych standardów, które ułatwić miałyby korzystanie z tworzonych kopii cyfrowych i ich długotrwałe przechowywanie. Ściśle biorąc w różnych krajach wprowadzano najpierw zalecenia, a dopiero po pewnym czasie standardy; niekiedy posługiwano się też pojęciem „dobrych praktyk”. Kwestie techniczne dotyczące samego procesu digitalizacji są zazwyczaj przedmiotem zaleceń, podczas gdy pojęcie standardu odnoszone jest częściej do metadanych opisujących tworzone obiekty cyfrowe.
Są różne typy metadanych. Jedne opisują oryginalny obiekt digitalizowany, inne charakteryzują proces jego digitalizacji, inne opisują strukturę złożonego obiektu cyfrowego, inne służą do bieżącego zarządzania obiektem cyfrowym, jeszcze inne do zarządzania obiektem cyfrowym podczas jego długotrwałego przechowywania. Metadane opisujące obiekty oryginalne mogą być konwertowane z wcześniej istniejących opisów tych obiektów, zapisywanych w standardach przyjętych w poszczególnych grupach instytucji kultury (bibliotekach, archiwach, muzeach). Tematyka niniejszej pracy skupiona jest na pozostałych grupach metadanych, przede wszystkim metadanych technicznych i strukturalnych, w niewielkim stopniu dotycząc metadanych opisowych.

autorzy: Grzegorz Płoszajski i Kazimierz Schmidt

creative commons

Write a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *